TANGO VAKTİ

Uzundu karası ardına gözlerini düşürdüğün yollarının

Vurunca hasretin kol açımı boş kovanlar salar sabaha

İnecek şefkatini bekler ay yüzünden buluta, yağmuru sağar

İnlerken öksüz yavrusu kalmışcasına ardında göçmen bir kuşun

Titreyen bahar dalının ürkek telaşında filizlenir meyvası.

Ne kadar sakinsem o kadar deli eser başımda rüzgarın aslında, bilmezsin

Ne kadar susturalıysa dilim, o kadar kan ağlamaktadır yüreğim

Ne kadar uzak görünürse başım bulutlarından, o kadar düşmüştür omuzuna, görmezsin.

Burada, kar rengi bir hüzme görü, sen doğrultusundan ufkun

Ne seni salar aşk, ötesine kendi sınırlarından, ne de beni

Sen kaçmak istesen Eos’u salar üstüne, ben dönsem ardıma, seni.

Ne düşler düşer yakamdan, ne sesinin eli kulaklarımdan.

Bu sakinlik hayra alamet değil

Körebe, elim sende, saklambaç bize göre eski oyunlar

Bir bakardi gülümseyişi siner kuytularına

Keskin duruşuyla ayak direr aşk, iner yamaçlarına

Kum yığını tepelerim düşer kıyılarına

Sızar bakışların, gün titrer, el uzanır, ak elbiseli bir güvercin gibi havalanır gönül

Al basmalar bezeli dilek ağacı bilip konar dallarına kollarının.

25.2.2007, Öznur Karayumak