..

AYMARİ

Sat, 07 Apr 2007 01:44:00 +0300

AYMARİ

Yağrağın türküsü salınır bu gece

İmbatın nefesinde

AŞK DENİZİ

Wed, 04 Apr 2007 00:30:00 +0300

AŞK DENİZİ

Sevda dili susarken ve sunarken en yangın güneşi
Özünde duası, gözünde aşk sesi
Sözünde nefesi, yüzünde neşesi
Günün gözleri alaz, yüreği telaş telaş
Gelmiş de geçiyor bile vuslata duran saat

Bir sıkımlık can
Toprağa sıkıldığında tozu dumana katan
Kar yanığı geceler
Soğuk suya baş aşağı sarkılan
Düş uyanışından tül tül titreyişi aklın

Gece mi güneşe gebe, doğmak mı gündüzün görevi?
Yoksa ay
Geceyi besleyen bir dede mi?
Şaşkın ıssızlıklarda karmakarışık zihni
Dönerdi yüzünü aya, o tutardı aklının ellerini yine,
Bilirdi.

NE DESEM?..

Mon, 02 Apr 2007 02:57:00 +0300

NE DESEM?..

Ürkekti üstü kapalı susan dili önceleri
Kalktı sevdanın kaşları
Dualar dövdü demiri ve ezildi vuslata kurulmuş kapan

Hiç eğilmedi başı ve tükürmedi gecenin acı yüzüne
Yola vurdu sevgilinin gölgesi
Umuda ayaklandı düşleri

Tek bir ada adanmıştı beş vakit adakları
Gözleri isyan, dili çağlayan
Kurulmuş takvimin son yaprağı vardı secdeye
Ne tarih kaldı, ne gün, ne de an

Çığırtkan düş ite kaka çıkardı hasretin kem vaktini
Düşen kalesinden denize döküldü düşman
Bir fetih edasında çekildi bayrak
İndi geceden ay, güne dam
Ve ramdı aşk kokan gözüne, eline, diline, yüreğine

Kaçtı izi kışın ak tebessüme vuran ışıktan
Saralı kuşanışı bitti esrik karanlığın
Derilme yerinden saldı şavkını aydınlık çukur
Bir gemi kalktı bil.. ( devamı )

KALMAN LAZIM ..

Sat, 31 Mar 2007 18:10:00 +0300

KALMAN LAZIM ..

Sarı bir tay gibi sürülürken düşlerin uzağına
Bir gelinin ağıdıydı gecenin ufkunu saran
Küldü, dumandı, karasıydı umuda vuran isi aynanın
Mecnun’a Leyla’lıktı muradı
Bir martının ekmek kırıntısı hasreti gibi
Düşerek ardına dümeni kırık bir gemi dalgasının
Aya tutkun yol gözler ve özlerdi
Gözleri yaşlı ve dalgın

Sanki
O elleriyle getirmemiş gibi
Bu suskun, öfkeli zamana
Sessizliğime vuruyor şimdi
Ve uzağında duruyor aşkın

GÖZÜN GÜNDÜ BUGÜN, DENİZDİ YÜZÜN..

Tue, 27 Mar 2007 00:12:00 +0300

GÖZÜN GÜNDÜ BUGÜN, DENİZDİ YÜZÜN..

Satır satır el sallarken bakışın
Kelimeler arası açılır gökkuşağı
Şehre tütsülerden buhurlar yağar
Baş kaldırır Nereus öfkesini saçardı (1)
Taflan tadında hasrete isyanından

Deliveren sarışın, avuç avuç akışın
Phebus gibi sızışınla dünyama (2)
Eskidendi tutunup gidesim
Köpüren saçlarına bir geminin ardından

Öncedendi, buzdan şafaklara küs kalışım
Alevler dolusu bakraçlar süt kesiği sağar da süs kesilir inadına
Şimdi beklemezler ki asırlarca suskun
Onlar ki senin Hydra’yı yok edecek gücüne tutkun (3)

At üstünde dize gelir türküler, kuş gagasında taşınır tohum
Su dokusundan köpük kanatlarla çağlar şadırvan
Çığlığı tutar dağ başından çığ indiren şakayığın
Aynalardan süzülür yağmurlarca söz
Uyur sonsuza dek ölüm

GÜN AYDI BUGÜN

Sat, 17 Mar 2007 07:06:00 +0200

GÜN AYDI BUGÜN

Ben şimdi, deniz gözlerimden inen bir yangının ilk kıvılcımıyım
Yazdığım satırlarca dizilir sen dünyamın hikayesi, biterken sen olur satırlar

Erken uyandığım rüyalar, bölünmüş uykulardan taşınır hıçkırığım
Gecenin bir yerinden soğuk duvarlarla yüzleşince yüzüm
Adressiz yağmurlar süzülür yastığıma
Ürkerim kendi sesimden

Tülden kanatlarında seni taşır düşlerime albatros
Kutsal görevindendir kanatlarının gücü
Dağlara yaslanmış gibi başım
Çiçek açan çocuklar, çocuğa duran analar
Pike yapan bir kartal ve yelken takan yüreğim gibi
Bir avuç dünya, bir karış okyanus düşer
Siyahın üstüne iner ellerinden beyaz ipekli tüller

Kül rengi bir güvercin bir inci bırakır avucuma her gün
Kokusu yar, sesi sevda türküsü
Gönlü aşk ülküsü akşamından İzmir’in

Geceye döner hüzün yüzü
Kanadı yanık bir gül öyküsü salınır
Yüzün denize iner, iksiri yayılır aşkının .. ( devamı )

ANNEM, GÖZLERİN SEVGİ TÜLÜ...

Wed, 08 Nov 2006 04:24:00 +0200

ANNEM, GÖZLERİN SEVGİ TÜLÜ...

ANNEME MEKTUP

Annem.
Sana hiç şiir yazamadım.
Nedenini biliyorsun.

Kaç kez kalemi elime aldım. Kaç kez elim gitmedi dizelere bilsen...
Oysa yazardım, sana olan sevgimle aslanlar gibi de laflar, sözler dizerdim ya, işte...
Dilim varmıyor, nutkum tutuluyor Annem.

Çünkü...
Babama şiir yazmaya kalktım,
sonrasında,
nereden bilirdim ki...

Aslında, bilmişim biraz. Bilmişim ki, sizden kilometrelerce uzaktan, telefonun başında,
doğumgünü olarak son kez sesini duyduğum dakikalarda, anlamsız yere gözyaşı dökmüşüm. Ve Babam, beni teselli ederken şaşkın, yüreği kıyamazken bir damla gözyaşıma, “Saçının teline zarar vermeye kalkan olsa, dünyayı!...” diye haykıran Babam! Telefonun öbür ucunda...

Hani sana hep dermiş ya;
hani sen, ne zaman telefon etsem gurbetten, kimseye rahat vermez, hemen telefonu sana vermeleri için çekiştirir, sesimi duymaya telaş ederdin.
Ve evi aradığımda Babamın olmadığı vakitlerde, O isyan eder, sana: “Söyle Kızıma, beni ayrıca arasın. Habersiz bırakmasın sakın. Ben dayanamıyorum merakına.” dermiş. Bana sen söylemiştin. Bense anlardım. Bilirdim Onun bana düşkünlüğünü, sevgisini. “Özlemiş Babam” derdim ve hemen dinlerdim sözünü.
Ah o zamanlarda da olsaydı ya cep telefonu. Göğsümde böylesi özlemine koyu dumanını bırakarak gitmezdi Babam...

Biliyorsun. Daha onüçümdeydim. Bir sınava götürmüştünüz beni. Ankara’ya. Gözümün içine bakıyordunuz Babam da sen de. Sabah götürürken, hani bana şans getirdiğini iddia ettiğim şeyleri bana alıp, yedirip içirmiş, öperek, saçımı okşayarak içeri salmıştınız. Babamın hep olmamı istediği nihai sonuca beni ulaştıracak olan, o günlerde Ülkemizin en büyük projelerinden biri olan TÜBİTAK “Bilim Adamı Yetiştirme Gurubu” nun sınavını, bileğimin hakkıyla kazanmıştım ben de sizi sevinsin .. ( devamı )

AF

Fri, 10 Nov 2006 04:23:00 +0200

AF

Beni affet sevgili.. Beni affet.

Seni sevdiğim için!..

Aldığım her nefeste, göğsümde taşıdığım yüreğim kadar sevgini taşıdığım için...

Adını, gözlerini, yüzünü mıh gibi aklımda tuttuğum için...

Hala yüreğimin titrediği... Senin için.

Hep özlediğim...Ellerini, sesini...

Gözlerini güneşim bilip, içimi ısıttığım için hala.

Daha daha bir çok şey için...

Endişeler içinde, senden gelecek bir haberde kulağım olduğu için.
İyi olduğunu bildiğimde; sensiz, seninle birlikte kaçmış huzurum geri geldiği için. Bir dahaki haberine kadar taa, o mutlulukla avunabildiğim için...

Sensiz ölümden beter yaşamaya hala çalıştığım ve ayak dirediğim için sevmeye seni...

Seni kendim bildiğim için...

Yürek aşkını kayırır ya hep; yanımda olmayışlarına bile, seni temize çıkaran bahaneler yakıştırabildiğim için...

Yaşanmışlıkların anılarını temize çekip çekip, yüreğimi sımsıcak tuttuğum için, bir daha ki gelişine kadar, senin...

Ve yeryüzünde nefes alarak yaşadığım her saniye, sana ait, sevginle dolu yaşayacağım için...

Beni affet…

13.3.2007, Öznur Karayumak
.. ( devamı )

SENİN ADIN İSTANBUL OLSUN... 1

Thu, 09 Nov 2006 04:22:00 +0200

SENİN ADIN İSTANBUL OLSUN... 1

Hayalimde bir güzel şehir ve o şehrin, sen dolu anıları..

Tıpkı o şehrin, gökkubesinde salınan kuleleri gibi beni benden alırken ki ayak direyişin.
Başka başka adlarla, dört bir yanı kuşatan kemerli surları ve denizlerine benzer sahiplenişin.

Sabah güneşlerinde, göğünde gökkuşağı sanki hayatımı renklendirişin.

Vapur, martı, dalga ve yedi lisan insan sesi o şehrin melodisi ki, cennetin çağrısına tellal durmuş, senin sesin.

O mu sensin, sende onun bütünlenişi mi, seni sen yapan özelliklerinle, o şehrin ki?
Ve direnilmez güzelliklerinizle, ne kadar benzersiniz birbirinize...

Bırak hayallerim o şehri sende, seni o şehrin güzelliklerinde bulsun.

Tıpkı sen gibi o şehir;
taşına toprağına umut bağlanmış,
peşinden yetişmeye çaba harcanmış,
adına çeşitlerce türkü yakılmış,
fethine sevdalısı kendin adamış.

Tıpkı o şehir gibi sen!
Külden ateş, ateşten alevli bir korsun;

Sevdanın adı sen,

Senin adın İstanbul olsun..
.. ( devamı )

GELİŞİNİ BEKLEDİĞİM BAHARLAR

Sat, 11 Nov 2006 04:20:00 +0200

GELİŞİNİ BEKLEDİĞİM BAHARLAR

Bu bahar da
Her bahar gibi
Gelmeni bekledim.

Neden bahar dersen, ne bileyim, sanki sevinçleri hep baharlar getirir. Dirilişidir ya toprağın.

Hani, ölmeden mezara girmiş gibi geçiyor ya sensiz günlerim...

Ben hep, gelişini baharlarda beklerim.

Sanki, cıvıl cıvıl bir bahar sabahında, ilk defa, hiç duyumsamadığım bir hisle uyanacak, hiç yaşamadığım bir sevinçle çarpacak kalbim.

Ben daha gözlerimi kırpıştırırken, neler olduğunu ya da olacağını çözmeye çalışırken, kapım çalacak, hiç çalmadığı gibi. Cansız tenine can giyinmiş gibi, öylesi müjdeli bir edada zilim çalarak...

Zilin sihirli sesine varan aradaki mesafeyi nasıl geçtiğimi bilmeyeceğim. Hissettim ya seni, hep hissettiğim gibi yüreğinin sesini, görünmez kanatlarım belirecek o anda sanki.
Seni görünce karşımda, sevinç şokundan kendimden geçeceğim belki.

Tutarsın bilirim. Gölgenin korunağını bilirim. Sıcaklığını... Hep özlediğim...

Ayık kalmışsam şayet, gözlerinin alazında ısınacak gözlerim, yeniden. Yeni bir ben olarak doğacağım yepyeni bir yaşama. Yine gülebilmeyi ve yaşamayı öğreteceksin bana, değil mi?

Baharın canlanışını duyumsayabileceğimi, şarkıların lezzetini, yemek yemeden ölüneceğini...

Uykusuz gecelere inat, günlerce uyumak istersem, sen yanımdayken hiç tatmadığım gibi o huzurlu uykularda...

Sen yine de uyutma beni. Hatta günler geceler boyu uyumasam da, seyretmeye doyamadan yüzünü, doya doya çıkararak mutluluğun keyfini, yine dipdiri olurum, endişe etme.

Hiç gitmemecesine gelmesen de, bu kez hiç bir şey gölgeleyemeyecek neşemi.

Unutacağım keşkeleri,
Sır kuşanmış bir ayna gibi
Yüzünün, asil ruhunun gözlerindeki derinliğinin,
Birliğin gizinin
Doyasıya sürerken keyfini...

9.1.2007