KALMAN LAZIM ..

Sarı bir tay gibi sürülürken düşlerin uzağına
Bir gelinin ağıdıydı gecenin ufkunu saran
Küldü, dumandı, karasıydı umuda vuran isi aynanın
Mecnun’a Leyla’lıktı muradı
Bir martının ekmek kırıntısı hasreti gibi
Düşerek ardına dümeni kırık bir gemi dalgasının
Aya tutkun yol gözler ve özlerdi
Gözleri yaşlı ve dalgın

Sanki
O elleriyle getirmemiş gibi
Bu suskun, öfkeli zamana
Sessizliğime vuruyor şimdi
Ve uzağında duruyor aşkın

Ne derse desin zaman
Ve hatta uzaktaki kaval sesleri
Türkülerken ta Fırat’tan yukarı
Kurduğu kurt tuzağından kaçan
Hınzır rüzgârıydı saçlarımı yastığıma savuran

Bu gece içimden gelmiyor yazmak
Tek söz için dahi yok mecalim
Gidişine kırgın kalemim
Sayfalar düşmüş kenara yılgın
Son sözümü duymamışsın şiir söyledi
"Gitme sevgilim"
Kalman lazım
Elini tutar kor sayfalar tutuşur peşin sıra
Çığırtgan bir düş yapışır yakana, kal
Gitme sakın..

30.3.2007, Öznur Karayumak