AŞK DENİZİ
Sevda dili susarken ve sunarken en yangın güneşi
Özünde duası, gözünde aşk sesi
Sözünde nefesi, yüzünde neşesi
Günün gözleri alaz, yüreği telaş telaş
Gelmiş de geçiyor bile vuslata duran saat
Bir sıkımlık can
Toprağa sıkıldığında tozu dumana katan
Kar yanığı geceler
Soğuk suya baş aşağı sarkılan
Düş uyanışından tül tül titreyişi aklın
Gece mi güneşe gebe, doğmak mı gündüzün görevi?
Yoksa ay
Geceyi besleyen bir dede mi?
Şaşkın ıssızlıklarda karmakarışık zihni
Dönerdi yüzünü aya, o tutardı aklının ellerini yine,
Bilirdi.
Sen şimdi, geceyi mi kessem, sabaha mı küssem,
Akşamı mı vursam eteğinden gel gitlerinde suskun
Bense kör kurşunların akıl yediği kor ateşte vurgunum
Bir gün daha beklersen, bir bahar daha dersen izin yok
Ya geldin ya geldin sevgilim
Beklersen Apollon inmez ki yere
Beklersen ay doğurmaz, su soğurmaz kireci
Turnalar taşır dudağıma türkülerini
Bir kadeh itilir uçurumdan, içi dolu nefesim
Ya gel, ya gel
Kurtar çığ altından aşk denizini..
2.4.2007, Öznur Karayumak
| 
